BEGRIJPEN VAN HECHTING
In een ideale situatie leren kinderen te vertrouwen op een constante, liefdevolle aanwezigheid die hen veiligheid biedt en positief gedrag aanleert. Doordat aan hun hechtingsbehoeften wordt voldaan en het zenuwstelsel leert (en onthoudt) hoe emotionele pijn te reguleren binnen de context van een gezonde relatie, ontwikkelen ze een veilige hechtingsstijl.
Maar wat gebeurt er in een minder dan ideale situatie?
Als de primaire verzorger niet aan de behoeften van een kind kan voldoen of als er een andere verstoring is van het hechtingsproces (bijvoorbeeld door ziekte of afwezigheid), leert het kind snel zich aan te passen om te kunnen overleven.
Deze aanpassingen worden onveilige hechtingsstijlen genoemd , oftewel de verschillende manieren waarop we in een relatie met elkaar omgaan en ons gedragen om aan onze behoeften te voldoen.
Het is belangrijk om te onthouden dat een onveilige hechtingsstijl niet per definitie slecht is. Een onveilige aanpassingsstijl is simpelweg het instrument dat je hersenen en lichaam gebruiken als reactie op minder dan ideale omstandigheden.