Sinds de ontwikkeling ervan in het begin van de jaren 90 heeft Emotional Freedom Techniques (EFT) – vaak afgekort tot tapping – de aandacht getrokken van therapeuten die werkzaam zijn in cognitieve gedragstherapie, somatische therapie, hechtingstherapie, mindfulness en vele andere benaderingen.
Dat komt niet doordat al deze scholen het ineens overal mee eens zijn.
Dat komt doordat velen van hen iets bekends herkennen.
Achter de handeling van het tappen gaan verschillende therapeutische processen schuil die therapeuten al decennia lang gebruiken: het omgaan met moeilijke emoties, het reguleren van het zenuwstelsel, het ontwikkelen van nieuwe emotionele ervaringen en het bijwerken van oude leerpatronen.
Deel dit artikel:
Topkeuzes voor jou:
Wat is EFT?
EFT, oftewel Emotional Freedom Techniques, is een benadering die lichaam en geest combineert met zacht tikken op specifieke punten van het lichaam, terwijl de aandacht wordt gevestigd op een emotioneel betekenisvolle ervaring.
Iemand kan zich concentreren op een nare herinnering, een moeilijke emotie, een fysieke sensatie of een verontrustende overtuiging, terwijl hij of zij een reeks punten op het gezicht en bovenlichaam aanraakt. Het proces gaat vaak gepaard met uitspraken die de ervaring met openheid en zelfacceptatie erkennen.
Hoewel de techniek zelf opmerkelijk eenvoudig is, wordt EFT nu beschouwd als een op bewijs gebaseerde aanpak voor een reeks psychische problemen, waaronder trauma. Tijdens het proces merken veel mensen dat de emotionele intensiteit begint af te nemen. Herinneringen kunnen minder overweldigend worden, emoties gemakkelijker te verdragen en nieuwe perspectieven ontstaan soms vanzelf, zonder dat ze geforceerd hoeven te worden.
Precies waarom dit gebeurt, wordt nog steeds onderzocht. Wat EFT zo interessant maakt, is dat therapeuten uit veel verschillende tradities bekende therapeutische elementen in het proces herkennen.
Blootstelling en emotioneel leren
Een cognitief-gedragstherapeut zou de rol van geleidelijke blootstelling binnen EFT wellicht direct herkennen.
In plaats van pijnlijke herinneringen of emoties te verdringen, brengt de persoon ze bewust onder de aandacht, terwijl hij of zij tegelijkertijd in het huidige moment blijft. Genezing begint vaak wanneer cliënten deze ervaringen geleidelijk, veilig en zonder overweldigd te raken, kunnen benaderen. Deze voorzichtige confrontatie creëert een mogelijkheid tot emotioneel leren in plaats van voortdurende vermijding.
Vanuit een cognitieve gedragstherapieperspectief kan tappen simpelweg een andere manier zijn om lang genoeg met moeilijk materiaal bezig te blijven, zodat het wat aan intensiteit verliest.
Lichaamsbewustzijn en -regulatie
Somatische benaderingen gaan uit van een andere aanname: emoties worden zowel via het lichaam als via de geest ervaren.
Doordat de aandacht zich richt op lichamelijke sensaties – een beklemmend gevoel op de borst, een knoop in de maag, oppervlakkige ademhaling – beginnen mensen vaak veranderingen op te merken die met woorden alleen niet zichtbaar zouden zijn.
EFT stimuleert van nature dit soort interoceptieve bewustwording.
In plaats van gedachten te analyseren, worden mensen aangemoedigd om te observeren wat er in hun lichaam gebeurt en tegelijkertijd in het moment aanwezig te blijven. Veel therapeuten beschouwen deze combinatie van lichaamsbewustzijn en ritmisch kloppen als een manier om de regulatie van het zenuwstelsel te ondersteunen, waardoor moeilijke emoties beter beheersbaar worden zonder ze te verdringen.
Emotionele veiligheid en hechting
Veel mensen groeien op met het idee dat moeilijke emoties verborgen, veroordeeld of in stilte doorstaan moeten worden.
De taal die doorgaans in EFT wordt gebruikt, daagt die verwachting op een subtiele manier uit.
Hechtingsgerichte therapieën hanteren een vergelijkbare aanpak: in plaats van te vragen ' Wat voelt deze persoon?' , vragen ze ' Hoe heeft deze persoon geleerd om op zijn of haar gevoelens te reageren?'
Door emotionele pijn te erkennen en er tegelijkertijd met nieuwsgierigheid, acceptatie en mededogen op te reageren, ontstaat een andere ervaring – een ervaring waarin moeilijke emoties niet langer hoeven te worden beantwoord met kritiek of vermijding.
Na verloop van tijd kunnen deze herhaalde ervaringen mensen helpen een stabielere innerlijke relatie met zichzelf te ontwikkelen.
Herconsolidatie van het geheugen
Onderzoek naar de herconsolidatie van herinneringen suggereert dat blijvende verandering mogelijk wordt wanneer een oude emotionele leerervaring wordt geactiveerd terwijl er tegelijkertijd een nieuwe, onverenigbare ervaring plaatsvindt.
Het is zelden voldoende om een nare gebeurtenis alleen maar te herinneren.
De hersenen hebben ook bewijs nodig dat er iets belangrijks is veranderd.
Tijdens EFT houden mensen vaak een emotioneel beladen herinnering in hun bewustzijn vast, terwijl ze tegelijkertijd meer rust, veiligheid of zelfcompassie ervaren dan toen de herinnering oorspronkelijk werd gevormd.
Veel clinici beschouwen deze combinatie als een mogelijke verklaring voor waarom emotionele reacties soms sneller veranderen dan op basis van inzicht alleen zou worden voorspeld.
Bewust bewustzijn
Mindfulness moedigt ons aan om gedachten, emoties en lichamelijke gewaarwordingen te observeren zonder direct te proberen ze te veranderen.
Diezelfde houding is kenmerkend voor EFT.
In plaats van angst, verdriet, woede of vrees te bestrijden, worden mensen uitgenodigd om met openheid en nieuwsgierigheid te observeren wat er aanwezig is.
Paradoxaal genoeg worden emotionele ervaringen vaak makkelijker te verwerken wanneer we stoppen met ertegen te vechten.
Of iemand dit nu omschrijft als mindfulness, acceptatie of emotionele verwerking, de onderliggende ervaring is opvallend vergelijkbaar.
Verschillende kaarten van hetzelfde proces
Een van de meest interessante aspecten van EFT is dat het ons herinnert aan iets groters over psychotherapie.
Therapeutische benaderingen lijken op het eerste gezicht vaak heel verschillend. Ze gebruiken een andere taal, verschillende theorieën en verschillende technieken.
Maar als we goed kijken, zien we dat veel van deze therapieën gemeenschappelijke processen delen: aanwezig blijven bij moeilijke ervaringen, emotionele reacties reguleren, lichaamsbewustzijn ontwikkelen, nieuwe emotionele leerprocessen creëren en met meer compassie op onszelf reageren.
Deze processen lijken niet exclusief tot één bepaalde therapievorm te behoren, maar eerder gemeenschappelijke wegen te vertegenwoordigen waarlangs genezing plaatsvindt.
Ben je klaar om in je eigen tempo te leren?
Ontwikkel praktische vaardigheden met zelfstudiecursussen over hechting en trauma.
